Mutlu Tuncer Yazdı
Bilal Erdoğan’ın Kocaeli’de İlim Yayma Cemiyeti’nin Olağan Genel Kurulu’nda Hükümetin bir bakanıymış edasıyla yaptığı konuşma çok ilgimi çekti…
Bilal Kardeş; Türkiye’nin İsrail konusunda yalnız kaldığını ve İslam ülkelerini ortak harekete ikna edemediğini söyledi… Konuşmasında İsrail’e ekonomik boykotun müslümanlar tarafından eş zamanlı uygulanması gerektiğini vurgulayıp, “55 müslüman ülke aynı adımları atsa, yapılacak en güçlü iş o… Zaten bir çok müslüman ülkenin İsrail ile ilişkisi yok ama, hepsi birden ‘İsrail ile ilişkileri kesiyoruz’ dese bu işe devam edemezdi” demesi, kişisel düşünceleri olabilir!
İsrail ile ilişkisi olmayan bazı İslam ülkeleri olmayan ilişkilerini kestiğini açıklasa; ne faydası olurdu bilmem! Ama; Türkiye’nin İsrail ile ilişkilerini keserek 3 milyar Dolar’dan feragat ettiğimizi dillendirmesi ve “daha fazlasını yapabilmemiz için daha fazlasını yapmaya muvafık bir millet olmamız da lazım.” demesi beni çok düşündürdü! Basında yer alan konuşmasının devamına bakalım:
“Türkiye hayırlı bir iş için bir ekonomik sıkı bir darboğaza girecek olsa, ‘Ya bunu bunun için biz çekeriz’ diyecek ne kadarımız vardır acaba? Kendimizi hesaba çekelim. Bireysel olarak ayrı çekelim, toplum olarak da ayrı çekelim. Biz nasıl bir milletiz.”
Yani? Hem toplum olarak, hem bireysel olarak iki farklı şekilde kendimizi hesaba çekip, “nasıl bir millet olduğumuzu” anlayacağız öyle mi?
Burada bir kere durup düşünmek gerekir! Önce; Bilal Erdoğan’ın böyle bir sorgulama yapması hiç hakkı değil… Sen kişisel fikirlerini elbette söyleyebilirsin… Esasında herkesin söyleyebilmesi gerekir… Ama işi, Hayırlı bir iş için çile çekmeye razı olup olmadığımızı soracak kadar ileriye götürür de arkasından “Biz nasıl milletiz” dersen… Bu iş yanlış olur!
“Demek ki sen Türk Halkı’nın nasıl bir millet olduğunu daha anlayamamışsın” cümlesi de senin söyleminin cevabı oluverir!
Türk milleti, vatanı için, elindeki avucundakini bırak, fidan gibi çocuklarını vermekten çekinmemiş, kadınları, yavruları dahil, gerek Birinci Dünya Savaşı’nda, gerekse Kurtuluş Savaşı’nda, bu vatanın özgürlüğü için topyekün savaşmıştır! Kurtuluş Savaşından sonra; elinde hiç bir şey kalmayan bu gariban halk, öküzün yerine kendisini koyup tarlasını sürmüş, karnını öyle doyurmuş, geçimini temin etmiştir…
1974 yılında, Barış için savaşmaya giden ordumuza katılmak için gönüllü olarak kuyruklara girmişlerdir!
Biz böyle bir milletiz… Gerektiği zaman fedakarlıktan kaçınmayız! Bundan şüphesi olan var mı? Ama değiyor ise tabii.
Şimdi gelelim yerimiz yettiğince kardeşimiz Filistin’in nasıl bir millet olduğuna bakalım! Esas bu önemli…
Yıl 1837… Filistin’de nüfus sayımı yapılıyor, Yahudiler’in toplam nüfusu dokuz bin olarak kayıtlara geçiyor. Sonra; Filistinli Araplar’ın, yahudilere toprak satması ile bu rakam elli bine yükseliyor ve böylece 1882’de ikinci Yahudi yerleşimi kurulmuş oluyor! 1908’de yahudi nüfusu yüz binin üzerine çıkıyor!
Bu topraklar devlet tarafından satılmıyordu, bizzat o bölgede yaşayan arap şeyhlerinin şahsi mallarıydı.
Ederinin çok üstünde fiyatlara satmak için Filistinli Araplar adeta birbirleriyle yarışıyordu. Gözlerini para bürümüştü!
Osmanlı dönemi sonrası Filistin, İngiliz himayesi altına giriyor! 1925’te 944 bin dönüm arazi satılmıştı! 1927’de satılan arazi miktarı 1 milyon 124 bin dönüme yükseldi.
1930’da ise satılan arazi miktarı 1 milyon 700 bin dönümü çoktan geçmişti… Bunlar Yahudiler tarafından Filistinli Arap şeyhlerinden satın alınan arazilerdi. 1948 yılına gelindiğinde yahudiler bir devlet kurabilecek kadar toprak satın alınmıştı! Demek ki, toprak satarken dikkat edeceksin(!) Tarihten ders çıkartmak lazım değil mi?
Gelin 1915 yılına bakıp özeti sürdürelim:
Filistin askerleri, Türk askerlerine cephe arkasından saldırmış ve 14 bin Türk askerinin şehit olmasına birçok askerin yaralanmasına sebep olmuştu. Arap ihaneti ile esir düşen on beş bin Türk askerinin gözleri tekrar savaşa katılırlar diyerek kör edilmişti. Türlü eziyetler ve işkencelerle yavaş yavaş öldürülmüşlerdi. Bunları yapan kardeş Filistinliler!
1917’de Kudüs Filistinliler tarafından İngilizler’e teslim ediliyor! İngiliz General Edmund Allenby Kudüs’e girerken Filistinli Araplar tarafından “el-nebi” yani peygamber sloganlarıyla karşılanıyor. Uzatmadan 1974’e gelelim… Kıbrıs Barış Harekatı sırasında Filistinli Araplar Kıbrıslı Türklere hayatı zindan eden EOKA’yı eğitiyorlardı… TCG Kocatepe muhribimiz kendi ateşimizle battığında, ironiktir ama; gemi mürettebatı için yardıma koşan Yahudi gemileriydi! Deniz Kuvvetleri İsrailli 4 balıkçı teknesine teşekkür gönderdi ve rahmetli Denktaş 1994’de barış harekatından 20 yıl sonra yaklaşık 100 Yahudi balıkçıyı Kıbrıs’da misafir etti. 70’li yıllara bakmaya devam ediyoruz! PKK ile birlikte Türkiye aleyhine faaliyetlere başlıyorlardı bizim kardeşler! 1979’da Ankara’da bulunan Mısır Büyükelçiliği Filistinliler tarafından basılıyor bir polisimiz ve bir bekçimiz şehit ediliyordu. 1980… Filistin halk kurtuluş cephesi lideri George Habash, Lübnan’ın Sidon şehrindeki kamplarını Asala Terör Örgütü’ne açıyordu…
(Asala 1975 ve 1994 yılları arasında, Türkiye dahil 16 farklı ülkede Türk ve diğer sivil, mülki ve diplomatik hedeflere karşı bombalı ve silahlı eylemlerde bulunmuş solcu ve aşırı milliyetçi silahlı örgüttür. Konsolosluklarımız basılmış onlarca diplomatımız şehit olmuştur!)
1993… Filistinli araplar, Mesud Barzani’nin “Bağımsız Kürdistan” fikrine de destek oluyordu… 2002 Binbaşı Cengiz Toytunç Batı Şeria’da kardeşlerimiz tarafından şehit ediliyordu. 2009’da Filistin Devlet Başkanı Mahmut Abbas Kıbrıs’ta Türkler’in işgalci olduklarını dillendiriyor, Rumlar’ın tüm tezlerini desteklediklerini dünyaya açıklıyordu…
Yani, kısacası;
Türkler’in nasıl bir millet olduğu ortada…
İşte İsrail’in soykırımına karşı, belki de dünyada yalnız başına karşı duran bir Türkiye var!
Bu milletin en büyük özelliği, mazlumun, zayıfın yanında yer almasıdır!
Şimdi Mahdum Erdoğan, “Daha fazlasını yaparız da” deyip; milletten nasıl tepki alacağını merak ediyor!
Esas mesele, şu: “CEREMEYİ KİM VEYA KİMLER İÇİN
ÇEKECEĞİZ?” İtirazı olan var mı?
