BİZİM SÜSLÜ ÇOCUKLAR…

 Ben futbol uzmanı filan değilim… Hayatımda yazdığım spor yazısı 20’yi geçmez… Futbolu pek sevmem…  Ama Beşiktaşlıyım… Sen hele bir sor; “Beşiktaş’ın kalesinde kim var” diye, bilmem… Hoca, onu buraya koysaydı, şu olurdu, bunu şurada oynatsaydı takım galip gelirdi gibi yorumlar yapmam… Benim işim değil… Ama Beşiktaş’ın maçlarını seyrederim.  Yurt dışında mücadele eden takımların maçlarını heyecanla seyrederim… Ve tabii milli maçları kaçırmam…

Futbol camiasını da pek sevmem… 80 li yıllarda merhum Metin Oktay ile röportaj yapmıştım…  Yine o yıllarda Fenerbahçe dahil bir çok kulüpte kaleci antrenörlüğü yapan ve bir süre teknik direktör olarak Göztepe’ye hizmet veren Datcu ile yaptığım röportajları hala unutamam.  Göztepe’nin efsane kalecisi merhum Ali Artuner, Madrid Panteri Altaylı kaleci merhum Varol Ürkmez de röportajlarıma konuk olmuştur…  Hepsi birbirinden mütevazi, sporu spor için yapan insanlardı…

Hiçbir şey bilmem ama; bir takımın, sahada maça ne kadar konsantre olduğunu ilk paslarda anlarım… Mesela Mille Takımımızın Venezüella hazırlık maçında, “Bu takım, dünya kupasında başarılı olamaz” demiştim… Çok bildiğimden değil ama… Verdikleri his öyleydi… Doğrusu bana göre, Venezüella maçına dalga geçer gibi çıktılar… Güç bela bir  galibiyet aldılar.

Ardından Pazar sabahı Avusturya maçını heyecanla bekledim… Dün gece de Hollanda Japonya maçını yine aynı heyecanla izledim…  Şimdi size soracağım… Avusturya maçında yüzde 70 topla oynayıp paslaşan Milli Takımımızda, Japonya’nın dün gece sahada ortaya koyduğu hırsı görebildiniz mi? 4 kez dünya şampiyonu olan ve formasında dört yıldız taşıyan Almanya’nın ilk rakibi Curaçao’nun 7-1 lik skora son dakikaya kadar gol atmak için verdikleri çabayı seyrettiniz mi? Curaçao nerede biliyor musunuz?  Belki de ilk kez duyuyorsunuz bu ülkenin ismini…  O ne taktir edilesi hırstı?

Sen maç boyunca yüzde 70 topa sahip olacaksın… Ama Avusturalya’ya yenileceksin… Neden?

Çoğu dünyanın en büyük takımlarında oynayan oyunculardan  oluşan adeta “Yıldızlar topluluğu” diyebileceğimiz bu Milli Takım’ın bana verdiği his şöyleydi:

Kendimi göstereyim, fiyatımı artırayım…  Televizyonlarda yakışıklı görüneyim… Yeni model saçlarımı savurayım… Reklamlarda daha çok oynayayım… Gelsin paralar…

Gerçekten bunları hissettim… Kazanma hırsı diye bir şey olmayan bir takım… Avusturalya kaç defa gitti kalemize? 8 şutları var… 2 gol attılar. Bizim 30 denememiz var, gol yok… Çünkü hırs yok… Kazanma arzusu yok…

Baktım futbolculara… Kimi saç modelini değiştirmiş Mohikan olmuş, kimi saçlarını tifttirmiş…  Kimi bilmem ne model olmuş… Artist mektebi gibi… Konsantrasyonlarını dış görünümlerini etkileyici kılmaya  vermişler…

Sonuç, süslüler takımı 0 Avusturalya 2…

Şimdi önümüzde Paraguay maçı var… Ama benim umudum yok!

Bu takım, bu kadroyla, bu kafayla galibiyet alır mı? Göreceğiz… Milli takımda kendisini işine veren tek Arda Güler vardı… Onu  Fenerbahçe’de 17 yaşından beri iliyle izliyorum… İnanılmaz disiplinli, kendisini futbola adamış bir çocuk!  Real Madrit’in yıldızı…

Ama yetiyor mu? Nasıl yetsin? Bari örnek olsa diğer arkadaşlarına da, rezil olmasak diye dua ediyorum.

Paraguay maçında, milli takıma başarılar diliyorum…

Aman saçlarını iyi yaptırsınlar…  Güzel görünsünler… Reklamcılar ellerinde para bavulu ile bekliyor… Senaryolar hazır… Reklam yıldızı olmalarına az kaldı… Bazıları oldu bile…

Haydi bakalım, Paraguay karşısına çıkarken, dış güzelliğinizi kafanıza takmadan çıkın… Kendinizi affettirin… Siz kendinizi maça verirseniz, kazanırsınız…  Süslenmenizi maçtan sonrasına bırakın… Haydi çocuklar, yenersiniz…