Ver… Ver…
Sonra yine ver… Ona ver, buna ver…
Biz ne kadar zengin bir milletmişiz!
Ver de ver… Hala karın doyuracak parayı buluyoruz…
………
Geçen gün bir arkadaşım soruyor:
“Yahu şu Tüvtürk’e niye biz bunca para veriyoruz?”
Elbette sorunun muhatabı ben değilim…
“Niye veriyoruz?” diyorum…
Arkadaşım cevap veriyor:
“E ben de onu soruyorum birader. Sen gazeteci değil misin?”
Gazeteci dediğin nedir ki?
Bir garip insan… Şamar oğlanı… Sahipsiz, kimsesiz bir fakir…
Mesela istiyorsun ki, yolsuzları yazsın… Hırsızlıkları yazsın… Yazıyor ama… onu koruyacak bir adalet yok!
İftiraya uğrasa, (Ki, çok oluyor) onu koruyacak bir kurum yok… Sivil toplumörgütü yok…
Saldırıya uğrasa, maazallah geçerler karşına saldırganı alkışlarlar…
Dünya garip…
Ama sanki her olumsuzluğu yazmak mecburiyetindeymiş gibi…
Yazmayınca da toplumun tepkisine hedef olursun…
“Ne biçim gazeteci bunlar… Satılmışlar!”
Derler mi, derler!
Dünyada kimseye yaranamayan bir mesleğimiz var…
TÜVTÜRK’e neden bunca para ödüyoruz?
Ben şahsen keyfimden ödüyorum… Zevk alıyorum haybeye para ödemekten… Avrupa’da vize kontrolü, yarı fiyatınaymış ve alternatifi çokmuş. Tekelcilik yokmuş… Bana ne kardeşim. Bozmayın keyfimi benim. Biz Türk’üz… Sırtımızdaki yük hafiflerse, dengemiz bozulur!
Mesela araç alırken bir araç parası kadar da devlete ÖTV ödemek çok hoşuma gidiyor.
Esnaftan alışveriş ederken, en pahalı etiketi seçiyorum…
Marketleri önce geziyorum, mesela un alacağım… En pahalı satan marketten alıyorum…
Bazen iki market arasında 40 lira oynuyor… Ben 40 lira pahalı olanı seçiyorum.
Alışmışım, kazıklanmadan olmaz! Ucuz etin yahnisi yavan olur.
Lokantanın en pahalısını seçerim. . 150 lira çorba satana yanaşmam bile… 350 lira olmalı…
Bir tabak ıspanağa 400 lira vermezsem rahat edemem…
Çay içecek olsam, eğer 50 liradan aşağı satıyorsa adam, oraya oturmam bile…
Kahveye 100 lira vermeye hele, bayılırım.
Bana soruyor arkadaşım…
“TÜVTÜRK’e neden bu kadar para veriyoruz?”
Ne bileyim işte, arada ona da veriyoruz işte…
Deveye sormuşlar, niye boynun eğri?
Sanki bir TÜVTÜRK’e veriyoruz havadan para…
Ben ne bileyim kardeşlik, niye veriyoruz? İstiyorlar, veriyoruz…
Biz vermeye alışmışız, onlar almaya…
Nasılsa, alacaklar… Öyle veya böyle vereceksin… Yorma kafanı…
Bu yüzden ver, kurtul…
